TOŠabac!

Kontaktirajte nas
Stevan Čalić
Stevan Čalić

Poznati slikar Stevan Čalić rođen je u sremskom selu Kupinovu, 14. decembra 1892. godine. Još u osnovnoj školi, koju je završio u rodnom selu, iskazivao je nesvakidašnji crtački talenat. Školovanje je nastavio u zemunskoj Gimnaziji, a potom je, po očevoj že-lji, studirao farmaciju u Zagrebu. Za vreme Prvog svetskog rata, mobilisan je u austro-ugarsku vojsku i služio je kao apotekar u Slavonskoj Požegi.Posle smrti supruga Jovana, majka Stana je preselila iz Kupinova kod ćerke u Pančevo. Po završetku rata, i Stevan se pridružio porodici u Pan-čevu. Vrlo brzo je postao omiljen u novoj sredini. Tu je, 1919. godine, sa još trojicom slikara, imao svoju prvu zvaničnu izložbu.

Kao stipendista Vlade SHS, 1919. godine Čalić je upućen u Prag, gde se upisao na Akademiju likovnih umetnosti. Akademiju je uspešno završio 1924. godine; bio je među trojicom najboljih i najtalentovanijih studenata. U Pragu, Čalić se, 1921. godine, oženio Jarmilom Cejnarov, sa kojom je imao sina Dušana i ćerku Olgu.

Po povratku u zemlju dobio je, 1925. godine, mesto učitelja veština u Šabačkoj gimnaziji. Vrlo brzo se uklopio u novu sredinu i u Šapcu je ostao do kraja života.

Izlagao je, grupno i samostalno, u Pančevu (1919. i 1928), u Šapcu (1926, 1928. i 1931) i u Beogradu, u Paviljonu “Cvijeta Zuzorić”, 1929. godine. Veoma značajnu aktivnost ispoljavao je u Pozorišnom odseku Šabačke gimnazije, gde je uglavnom obavljao slikarski deo poslova na izradi dekora.

Po osnivanju Šabačke narodne knjižnice i čitaonice i Narodnog univerziteta, 1928. godine, bio je veoma aktivan član njihovih uprava. Kao izuzetno uspešan pedagog, moglo bi se reći da je “zarazno” delovao na svoje učenike.

U periodu od 1936. do 1940. godine, izradio je ikonostase za crkve u Klenju, Dublju, Zminjaku, Uzovnici, Peckoj i Obrenovcu. Istovremeno, uradio je i ikonu Sv. Jovana za ikonostas šabačke crkve.

Čalić pripada malobrojnom krugu umetnika čiji su radovi postali popularni među njegovim sugrađanima. Malo je Šapčana koji su iole naklonjeni umetnosti, da im nisu poznate njegove slike Devet direka, monumentalna Velikani Podrinja, koja se čuva u šabačkom Muzeju, i portret čuvenog muzičara Andolije, iz poznijih godina.

Bio je učesnik Krvavog marša od Šapca do Jarka, 1941. godine, a nakon toga je proživeo sve strahote koncentracionog logora. Iz okupacionog perioda poznat je njegov sukob sa nemačkim komandantom Šapca. Nemac je tražio da Čalić, na zgradi Narodne banke, nacrta karikature Čerčila, Ruzvelta i Staljina, ali je ovaj to odbio. Sve što mu se izdogađalo za vreme okupacije, oslabilo je njegovo ionako krhko zdravstveno stanje i prouzrokovalo bolest od koje se više nije oporavio.

Umro je 9. jula 1943. godine u Šapcu i sahranjen je na Donjošorskom groblju.

Među brojnim radovima, koje je strpljivo evidentirao hroničar i veliki poklonik Čalićevog slikarstva – Šapčanin Petar Mikić, kvalitetom se izdvajaju sledeće slike: Raspeće, Autoportret, Moja deca, Portret djede S, Olga moja kći, Dvorište, Šabačko dvorište i druge.

Zapaženi su i njegovi brojni portreti prijatelja i poznanika u olovci (Janko Veselinović, Vladimir Jovanović, itd.). Bio je izuzetan crtač.

1 year ago / No Comments